Kapers op de kust: pluk

In ons huishouden zijn manlief en ik jammer genoeg niet de enige liefhebbers van een lekkere maaltijd. Wij hebben ook nog 3 katten met een zeer breed persoonlijk smakenpalet.

Onze eerste kaper op de kust is Pluk.

Pluk is dol op koolhydraten en een echte "broodman" en dat is ook te zien. 
Krijgt hij een korst te pakken, dan rent hij hier met zijn zwabberbuik hard mee weg, om deze bij voorkeur onder de bank te gaan zitten verkruimelen. 

Mocht hij betrapt worden en zijn korst af moeten geven dan weet hij wel dat ie fout zit, maar probeert toch zijn korst vast te houden. Gelukkig zijn wij sterker dan hem.

Mocht het brood nog in de broodbakmachine zitten, dan vindt hij het ook prima om alleen de bovenkant eraf te eten. Gelukkig heeft hij nog niet uitgevonden hoe hij zelf de klep open kan maken.

Daarbij geldt voor Pluk: binnen = binnen. Mocht er iets op de grond vallen wat eetbaar zou kunnen zijn dan stuift hij er op af, propt zijn bek vol en rent weg. 
Temperatuur, scherpte of smaak maken hem niet uit. 
Hebben is houden en binnen is binnen. 

Aangezien de andere katten vinden dat je een warme aardappel eerst voldoende dood moet slaan voordat je hem op kunt eten heeft Pluk altijd de meest buit.

Zijn zucht naar koolhydraten gaat overigens ver: ook ongekookte couscous en pasta moeten eraan geloven. Zakken worden opengescheurd en potten omgegooid, als hij de kans krijgt. Dit resulteerde ooit al eens in een met couscous bestrooide woonkamer...

Onze pluk is een held op witte sokjes en opeens is hij bang voor de camera. Mogelijk was er een onbewust vermoeden dat zijn dubieuze eetpraktijken aan een beeltenis zouden worden gekoppeld. Hij heeft vervolgens zelf maar voor een balkje voor zijn gezicht gezorgd.